Polecany post

"Łowcy płomienia" Hafsah Faizal

czwartek, 30 lipca 2020

"Dzieci żółtej gwiazdy" Mario Escobar

Kiedy wspominam lepszy okres mojego dzieciństwa, przed oczami mam słońce, czuję ciepło, kiedy wracam do wspomnień z tamtego okresu. Bo dzieciństwo powinno tak nam się kojarzyć. Czas radości i beztroski. Słońca, które nie ustaje nawet podczas deszczu. Jednak w historii każdego kraju jest okres wojen. Nie tylko mężczyźni biorą w niej udział walcząc na wojnie. W domach pozostają ich matki, babcie i kobiety, a niekiedy dzieci. Dzieci, które muszą zbyt szybko dostosować się do przerażającej rzeczywistości, do bycia dorosłym, do rezygnacji z przywilejów bycia małym człowiekiem. 

Jest sierpień 1942 rok.  Paryż znajduje się pod okupacją nazistów. Jacob i Moïse Stein zostają przez swoich rodziców, oddani pod opiekę ciotki. Rodzina ma ponownie się połączyć, kiedy ich rodzicom uda się znaleźć bezpieczne miejsce. Jednak wojna nie uznaje planów. Chłopcy zostają aresztowani i wtrąceni do budowli, w której przebywają inni aresztowani żydzi, a ich ciocia zabita przez Niemców. Dzieci postanawiają uciec z tego okropnego miejsca i odnaleźć rodziców. Jednak mają tylko jedną wskazówkę, która być może doprowadzi ich do nich. Dzieci są zdane tylko na siebie. Dla Jacoba i Moïse rozpoczyna się niebezpieczna wędrówka.

"Kołysanka z Auschwitz" mnie zachwyciła. Druga, najnowsza powieść tego autora sprawiła, że po kolejną również sięgnę z wielką chęcią. Mario Escobar przedstawia nam II Wojnę Światową w rzadko spotykany sposób - oczami dziecka. Prowadzi nas przez trudy wojny, ale również okazuje nam zachowania ludzi w tak trudnych dla wszystkich czasach. I tu kolejny raz zachwyciło mnie, że w tak nieludzkich czasach, było tak wielu anielskich serc, które wykazywały się heroizmem, chociaż znajdowały się również odwrotne przypadki. Jednak ja osobiście uważam, że nawet jedna pomocna dłoń, to duży krok, aby przeciwstawić się ciemności.

Pomimo przedstawienia trudnego tematu, autor sprawił, że kolejny raz czytałam jego powieść w szybkim tempie. Jego styl jest lekki i jestem pewna, że dotrze nawet do tych, którzy boją się tego typu książek. Autor stworzył emocjonalną i wzruszającą historię, o miłości, dla której nie ma rzeczy niemożliwych i o bohaterach, którzy pomimo terroru wyciągali pomocną dłoń do tych, którzy byli najbardziej ciemiężeni przez nazistów. Autor potrafi przedstawiać w życiowy i realny sposób losy ludzi podczas II Wojny Światowej. Nie sposób na chwilę się nie zatrzymać i nie zastanowić nad tym jak wielkie szczęście mamy i jak nasze niektóre zachcianki nikną wśród takich historii o przetrwaniu w świecie, w którym to życie jest cenniejsze niż nowy smartphone.
Oryginalny tytuł: Los niños de la estrella amarilla
Wydawnictwo: Kobiece
Data wydania: maj 2020 rok
Liczba stron: 408
Oprawa: twarda

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza

Copyright © 2016 Red Girl Books Recenzje , Blogger